در تجلیل از یک مادر نمونه

 

مادر !


بی تو من نیستم

بی تو من :

چیستم ؟

کیستم ؟

آنکه من بوده است تو بوده ای

و حالا نیستم مگر جسمی ، مگر توده ای

روح من با تو است و تو در روح من

امٌا

چگونه می توان روح بود و آنچنان جسم نبود ؟! ؛

تو را ندید ، گونه هایت را و پشت دست هایت را با لب هائی اینچنین تشنه لمس نکرد ؟

وجود من ...

و حالا تو رؤیای منی....

... که باز ببینمت

و باز پشت دستهایت را ببوسم ... و یواشکی بشوخی گاز بگیرم !

و تو لبخند بزنی...

و مرا در باغ شادی و مهربانی به پرواز درآوری

مادر

فراق آن لبخند شیرینت مرا می کشد ..

و نبودنت ؟

سالهاست که کشته است .... *

 

·        بمناسبت بیست و پنجمین سالگرد درگذشت مادرم ، مرحومه بی بی صدیقه آیت اللهی

 علیرضا آیت اللهی . تهران . شهریور 1396

*